Down Kafe’nin Melekleri

İskenderun belki de tarihinde görülmemiş en önemli sosyal ve hayata tutunma projesi olarak gördüğüm Down Sendromlu Kafe sadece sahilimiz ile değil, dizayn ve renk ile gelenleri büyülüyor. Şansen ben bu kadar güzel ve topluma faydalı olacağını tahmin edemiyordum.
Değerli okuyucularım, gidenler mutlak suretle görmüştür çalışan down sendromlu çocukların itina ile hizmet ettiğini bir o kadarda kibarlıklarına tanık olmuştur. Sanki eğitimini almış gibiler.
Kimi tek başına çalışıyor, kimi annesiyle çalışıyor ve evine ekmek götürmenin daha doğrusu topluma faydalı birey olmanın, değer görmenin mutluluğunu yaşıyorlar. O sevinci inanın bana gözlerinde, gülüşlerinde görebiliyorsunuz.
Gitmediyseniz lütfen gidin, uğrayın. Resmen yaşama tutunmuş ve etraflarına pozitif enerji dağıtıyorlar…
Bir çok belediyelere seslenmek istiyorum. Böyle projeler ile görmezden gelinen, unutulan insanlarımıza yönelik projeler yapsınlar. Onlarla hem konuşalım hem değer verelim hem takdir edelim.
Şimdi onlar evlerine ekmek götürmenin, istedikleri birşeyleri kendi paralarıyla almanın gururunu yaşıyorlar. Hemde 1 kişi değil, 10 kişi değil.
Belli mi olur? İleride herkesin çocuğu, yakını veya sevdiği böyle rahatsızlık yaşayabilir. Önemli olan sahip çıkmaktır.
Başta Seyfi Dingil nefes almaya oraya gidiyor, bir çok makam ve mevki sahibi oradan zevk alıyor mutlu oluyorsa vatandaş olarak herkesin oraya gitmesini tavsiye ediyorum.
O meleklerin nasıl iyi niyet ve özveriyle çalıştıklarını ve sadece teşekkür etmenizi beklediklerini görün.
Şahsen ben hem mutlu oldum hem duygulandım. İskenderun belediyesini çok uzun yıllar böyle unutulmayacak projeyi yaptığı için kutluyorum.
Işık Şener / Büyükşehir Gazetesi